เก่งบริหาร สไตล์เถ้าแก่
สุจินต์ จันทร์นวล
คอลัมน์นิส คม ชัด ลึก , ประธานกรรมการ บริษัท สมาร์ท ทู เวิร์ค จำกัด , ที่ปรึกษา Aroma Group , วิทยากรรับเชิญ รายการ Smart2work ทาง TTV1 Nation Channel

ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 18


“เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ไงว้ะ  ไม่น่าเชื่อ  เล่นกันง่ายๆเงี้ยะเหรอ?”

            “อันนี้ก็ไม่รู้ว่ะ  เราทำแต่งาน  สำนึกอย่างเดียวว่าต้องทำให้สำเร็จ  ในเมื่อเค้าเชื่อมั่นในตัวเราขนาดนี้  จากแค่ความคิดเราเขาเล่นด้วย  มาเสี่ยงด้วย  เงินลงทุนก็ไม่ใช่น้อยสามสิบสี่สิบล้าน  เราทำไม่สำเร็จเราก็จบ  อนาคตดับวูบไม่เหลือแน่  และทำให้เขาต้องสูญเงินไปตั้งเท่าไหร่  รวมทั้งซีอีโอก็คงแย่ไปด้วย

            ที่คิดๆไว้น่าจะใกล้เคียงนะ  คือการเมืองและการช่วงชิงอำนาจกันระดับบน  คือมันมีทั้งเรื่องครอบครัวและเพื่อนฝูง  ขนาดและมูลค่าของธุรกิจมันก็หลายพันล้านสำหรับทั้งเครือ  ไอ้ที่เราทำนี่เทียบแล้วมันก็จิ๊บจ้อยเอง  เพียงแต่ตรงที่ทำนี้มันอาจจะเป็นจุดอ่อนของซีอีโอ  ที่มาหนุนเราสุดตัว  การพุ่งเป้ามาที่เรา  ก็เท่ากับดิสเครดิตซีอีโอ  ทำให้ซีอีโอกระทบกระเทือนได้  เข้าทำนองงานนี้ต้องมีแพะรับบาป  ซึ่งมันคือเรานั่นเอง”

            “แล้วทำไงล่ะ?”

            “เราก็คุยกับลูกน้องในทีมระดับบนๆ  ให้ฟังถึงสถานการณ์และสิ่งที่เราคิด ว่าพวกเรากำลังเผชิญกับอะไรอยู่  ขอให้ทุกคนใจเย็นๆ  เพราะเมื่อลูกน้องรับรู้ก็แสดงปฎิกิริยาทันที  ลงความเห็นว่าพวกเราลาออกกันไปให้หมดเลย  มีคนมาทาบทามอยู่แล้ว  บริษัทยักษ์ใหญ่ด้วย  เขามีนโยบายทางธุรกิจที่ลงล็อคกับที่เราวางนี่พอดี  และเขายินดีรับทั้งทีมเลย

            เราบอกว่าเอาไว้คิดกันอีกที  ตอนนี้เราควรให้ความร่วมมือกับอินเทอร์นอลออร์ดิตเต็มที่  ให้เขาตรวจให้เขาสอบ  ในเมื่อเราไม่มีเบื้องหน้าเบื้องหลังอะไร  ไม่มีพฤติกรรมเหมือนที่เขาตั้งข้อหาเรามา  อยากตรวจอยากสอบตรงไหนก็ให้เขาดูให้หมด  ในเมื่อเราไม่มีอะไรซ่อนเร้นอยู่แล้ว  ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น  เราอยากรู้เท่านั้นว่าเมื่อตรวจสอบแล้วไม่เจออะไรในกอไผ่สักอย่าง  คนที่กล่าวหาและสั่งการจะออกอาการอย่างไรออกมา ช็อตต่อไปคืออะไร”

            “แล้วจริงๆในใจคิดอะไร  คงไม่ใช่อย่างที่พูดกับลูกน้องนะ?”

            “ที่คิดที่รู้สึกน่ะ  มันเอามาถ่ายทอดให้ลูกน้องรู้ทั้งหมดไม่ได้หรอก เดี๋ยวเสียกระบวนกันหมด แต่ก็รู้สึกดีที่ได้พูดไปและได้รู้ว่า  มีคนต้องการลูกน้องเราทั้งทีม  แปลว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนั้น  ลูกน้องที่มีฝีมือของเราไม่ตกงานแน่

            ส่วนของตัวเองนั้น  มันมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว  มันชัดเจนตั้งแต่การถูกกล่าวหา  และเห็นทีมอินเทอร์นอลออร์ดิตลงมาจากสำนักงานใหญ่  ซึ่งไม่มีใครรู้หรอกว่า  เรากับหัวหน้าทีมออร์ดิตนั้นสนิทสนมและคุ้นเคยกันมาก่อน  ดังนั้นหลายๆเรื่องราวของสำนักงานใหญ่  และหลายๆข้อมูลที่รับรู้จากเพื่อนเก่า  จึงรู้ว่าที่เราคิดไว้นั้นไม่ผิดไปจากความจริงเท่าไหร่

            เมื่อใจมันบอกว่ารับไม่ได้  เมื่อเราทุ่มให้กับงานนี้ทั้งชีวิต  แต่กลับได้รับเรื่องสกปรกแบบนี้เป็นการตอบแทน  พอกันที  มีผู้ใหญ่แบบนี้เราจะทำไปให้ทำไม  แต่ก่อนจะไปมันต้องไว้ลายกันบ้าง  ว่าคนอย่างเราฆ่าได้แต่หยามไม่ได้”

            “ระหว่างนั้นซีอีโอ นายเก่า หรือพวกผู้ใหญ่คนอื่นๆ  ว่ายังไง ทำยังไงบ้างล่ะ ที่จะมาช่วยหรือปกป้อง?”

            “ซีอีโอว่าไม่มีอะไร  มันก็เป็นระบบการตรวจสอบปกติ  ที่สำนักงานใหญ่ทำกับทุกบริษัทลูกในเครือ  แล้วก็เฉยๆ

            นายเก่ามากระซิบบอกว่า  ให้นิ่งและเย็นไว้  ไม่ต้องคิดมาก  เขารู้จักเราดี  ไม่มีใครทำอะไรเราได้หรอก  มันแค่เรื่องการเมืองข้างบน

            ผู้ใหญ่หลายคนก็พยายามให้กำลังใจเรา  ว่าพวกเขาเชื่อว่า  เรามือสะอาด”

            “แล้วผลการตรวจสอบเป็นยังไง  เจออะไรบ้างไหม?”

            “มันจะเป็นยังไง  เจออะไรมั้ยเจออะไร  เรารู้ก่อนพวกข้างบนทุกช็อต  เพราะเพื่อนเราที่เป็นหัวหน้าออร์ดิตคอยรายงานให้ฟัง  มันไม่มีอะไร  จะเจออะไรได้ยังไง  ที่เจอมันเป็นเรื่องดีๆที่ข้างบนไม่เคยรู้  เพราะเราไม่เคยรายงานเพื่อเอาหน้าตั้งหลายๆเรื่อง  อย่างเช่นไอเดียในการริเริ่ม ประหยัด และการรีไซเคิลข้างของเครื่องใช้  กลับมาใช้งานกลับมาทำเงินใหม่

            หลังจากทีมอินเทอร์นอลออร์ดิเตอร์จบงานการตรวจสอบแค่ไม่กี่วัน  ผู้ใหญ่ที่คุมด้านการเงินทั้งหมด  ก็โทรมาหาบอกว่ายูคลีนและเคลียร์  สบายใจได้  ไม่ต้องคิดมากนะ  เราก็สวนกลับไปว่า  ผมก็รอวันนี้แหละครับ  ที่จะขอลาออก  และก็วางหูเลย

            รุ่งขึ้นซีอีโอก็รีบมาหา  ถามไถ่ว่าเรื่องแค่นี้เหรอจะลาออก  ก็บอกไปว่าใช่  เพราะรับไม่ได้  ที่รับไม่ได้เพราะไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้  เป็นการตอบแทนในการทุ่มเททำงานอย่างสุดชีวิต  ซีอีโอว่าถ้าไม่สบายใจก็ย้ายไปทำงานบริษัทอื่นในเครือเอามั้ย  บริษัทที่ไม่มีใครเข้ามายุ่ง  เป็นธุรกิจอิมพอร์ตเอ็กซ์ปอร์ต  ต้องเดินทางไปต่างประเทศเรื่อยๆ  งานนี้ให้เป็นมือรองเขา”

            “โฮ ก็ดีเลยสิ  ข้ามขั้นไปทำงานอินเตอร์ฯ  แถมเลื่อนตำแหน่งพรวดเลย”

            “เราปฎิเสธว่ะ  ตอนนั้นมันยังละอ่อนไปมั้ง  ใช้ความรู้สึกและอารมณ์คนหนุ่มมากเกินไป  คือมันหมดศรัทธากับกลุ่มนี้โดยสิ้นเชิง  ยังต้องพบหน้าพบตาพวกที่เล่นสกปรกกับเราอยู่ดี  หากยังคงทำงานอยู่ในเครือนี้  ทำใจไม่ได้  ก็บอกซีอีโอไปตรงๆ  บอกขอพักผ่อนสักระยะ  ตั้งแต่ทำงานให้กลับกลุ่มนี้มาสิบสี่ปี  ไม่เคยลาพักร้อนเลย  จะขอหยุดพักทำใจและไม่ทำอะไรเลยสักพัก  ถ้าเขาทำอะไรส่วนตัวไม่เกี่ยวกับเครือนี้และต้องการใช้เรา  ขอให้บอก  เราจะมารับใช้เขา

            เขากล่อมเราสักพัก  พอเห็นว่าเปลี่ยนใจเราไม่ได้  เขาก็เลยยอมแพ้  เพียงแต่อยากรู้ว่าเราจะไปทำอะไรที่ไหนต่อ  เพราะคิดว่าน่าจะมีใครซื้อตัวเรา  เมื่อมันไม่มีก็ตอบไปว่าไม่มี  แค่ขอตกงานเตะฝุ่นไปเรื่อยๆก่อนแบบสมัครใจ  เพราะแม้แต่รถของตัวเองก็ไม่มี  ใช้รถบริษัทมาตลอด  ลาออกก็ต้องคืนรถ  ได้เตะฝุ่นสมใจ  คือพูดประชดประชันทิ้งท้ายว่าคนที่คอรับชั่น  มันน่าจะมีมากกว่านี้แน่   

บอกว่าไปโลดแล่นที่อื่นสักพักก็แล้วกัน  แล้วให้กลับมาหาเขา  สั่งโอนรถตำแหน่งให้เป็นชื่อเรา  พร้อมกับให้มาเงินก้อนใหญ่  ก็เป็นอันจบกัน  กับบริษัทที่เราไต่เต้าขึ้นมา จากตำแหน่งผู้จัดการโรงงาน  จนไปถึงกรรมการผู้จัดการ”

“แล้วนายเก่าว่าไง?”

“นายเก่าเขาติงว่า  เรายังไม่แกร่งพอ  ขึ้นสูงมันต้องเจออะไรแบบนี้  มันเป็นบทเรียนสำคัญที่เราต้องเรียนรู้และจดจำ  ลูกจ้างพอเก่งมากขึ้น  ได้รับความไว้ใจมากขึ้น  ลึกๆเจ้าของก็จะเริ่มกลัวไปด้วยพร้อมๆกัน  เพราะอำนาจไปอยู่ในมือลูกจ้างคนนั้น  มากจนอาจเป็นอันตรายได้  ยิ่งมีคนที่ไม่หวังดีต่อเราคอยยุแหย่  กระซิบข้างหูเรื่อยๆ  เจ้าของก็จะเริ่มหวั่นไหวเป็นธรรมดา  มันหายากจะตายไปคนสมัยนี้  ที่เก่งด้วยและซื่อตรงด้วย  ที่เห็นมีแต่เก่งและโกงเสียเป็นส่วนใหญ่

เขารู้จักเราดี  เขาก็ปลอบใจเรา  ว่าเขาไม่ห่วงหรอก  เพราะเรามีฝีมือพอจะไปที่ไหนก็ได้แล้ว  แต่ขอให้จำไว้ว่า  ทำงานที่ไหนก็ตาม  อย่าพยายามรู้สึกผู้พันให้มากนักเหมือนที่นี่  จะได้ไม่รู้สึกเจ็บปวด            ก็ไปเถอะ  ที่นี่มันเริ่มถดถอยแล้ว  เขาเองก็คงอยู่ได้อีกไม่นานเหมือนกัน”

“แล้วพวกลูกน้องล่ะ?”

“โอ้ย ลูกน้องเราออกอาการตั้งแต่แรกแล้ว  รวมตัวกันไปเปิดโรงเรียนสอนเบเกอรี  งานเก่าที่พวกเขาเชี่ยวชาญ  ทำเป็นไซด์ไลน์เปิดสอนเฉพาะในวันเสาร์อาทิตย์  ซึ่งเป็นวันหยุดของพวกเค้า  เตรียมตัวกันไว้แล้ว  เพราะพวกเค้ารู้จักเราดีว่า  โดนอย่างนี้เข้า  เราไม่อยู่แน่  เราเองก็ไม่ได้ห้ามปราม  กลับส่งเสริมและสนับสนุนด้วย  เพราะคิดว่าในเมื่อบริษัทคิดไม่ซื่อกับเรา  ทำไมเราต้องซื่อกับบริษัทด้วย  แม้มันจะไม่ค่อยสวยนักแต่เราก็ไม่ได้โกงบริษัท  เหมือนหมอที่ทำงานกับโรงพยาบาล  แต่ไปมีคลินิคส่วนตัว  ทำในตอนเย็นในวันหยุด  ทำไมหมอไม่ผิดล่ะ  ดังนั้นที่พวกลูกน้องเราทำ  ก็ไม่ผิดเหมือนกัน”

“แล้วทางสำนักงานใหญ่เขาไม่รู้เหรอ?”

“เขารู้แถมยังมาถามเราด้วย  เราก็บอกไปว่า  ก็พวกนี้ทำเป็นอย่างเดียว  จะให้เขาไปหากินอย่างอื่นหรือ  และวงการนี้พวกเขาก็เป็นคนสร้างขึ้นมา  เขาไม่มีสิทธิจะทำอะไร  จะได้อะไรกับมันเลยรึไง  แล้วก็ยกตัวอย่างเรื่องหมอเปิดคลินิคให้ฟัง  เขาก็เลยไปไม่ถูก

ไม่นานหลังจากที่ลูกน้องไปเปิดโรงเรียน  บริษัทยักษ์ใหญ่ก็มาเชื้อเชิญไปทั้งทีม  ส่วนทีมที่ทำซุปเปอร์มาร์เกตนั้น  ยังคงอยู่กันเป็นส่วนใหญ่  มีบางคนที่ลาออกตามเรา  คือมือรองที่ให้ทำหน้าที่ผู้จัดการ  เราไปทักท้วงว่า  สถานะของเขาไม่มีปัญหาหรอก  เพราะข้างบนไม่กล้าล้วงลูกลงมาเล่น  เนื่องจากทางญี่ปุ่นเขารับผิดชอบอยู่  เขาก็ให้เหตุผลในการลาออก  แบบลูกน้องกลุ่มใหญ่ที่ไปก็คือ  เมื่อเราไม่อยู่  ก็ไม่รู้จะทำไปเพื่อใคร  พูดแบบนี้ก็ทำให้เราเหมือนมีอะไรมาจุกที่คอหอย  พูดไม่ออก”

“เริ่มต้นดีแต่จบไม่สวยเลยนะ”

“ตอนนั้นก็รู้สึกอย่างนั้นนะ  แต่พอเวลาล่วงเลยมาแล้ว  กลับคิดว่าถ้าไม่จบแบบนั้น  ก็คงไม่ได้มาถึงวันนี้  เพราะบทเรียนในวันนั้น  มันมีค่ามากจริงๆอย่างที่นายพูดไว้  มันทำให้เราโตขึ้นเยอะมาก แข็งแกร่งและมั่นคงขึ้นมากมาย  ในเรื่องของอารมณ์และการควบคุมความรู้สึก

มันทำให้ได้แนวคิดในการทำงานใหม่  ว่าตั้งแต่นี้ต่อไป  จะไม่ยอมให้ตัวเองเกิดความผูกพันกับสิ่งที่ตัวเองทำอีกเด็ดขาด  จะไม่ลงลึกไปถึงขนาดรู้สึกว่า  ตัวเองเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเสียเอง  มันจะได้ไม่ต้องรู้สึกเจ็บอกเจ็บใจทีหลัง  ใครจะจ้างให้บริหารงานอะไรก็ตกลงกันก่อน  งานคืออะไร  มีกำหนดเวลาเท่าไหร่  ค่าตอบแทนเท่าไหร่  ถ้าพอใจกันทั้งสองฝ่าย  ก็ทำสัญญากันก่อน  ทำให้สำเร็จ  ก็จบกัน

และตั้งแต่เหตุการณ์ในครั้งนั้น  ก็ทำให้สามารถยึดอาชีพรับจ้างบริหารมาตลอด  จนขอปลดเกษียณตัวเอง  โดยไม่เคยทิ้งการใช้คอมมอนเซนส์ในทุกๆอย่างที่ทำ  เป็นหลักคิดคู่กายตลอดมา”     

comments powered by Disqus
2013-10-10
บริหารคน..ใครว่ายาก 10
2012-08-17
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ ( 1 )
2012-08-28
ใช้คอมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 2.
2013-11-13
บริหารคน..ใครว่ายาก 12
2013-11-13
บริหารคน..ใครว่ายาก 11
2013-11-25
บริหารคน..ใครว่ายาก 13
2012-11-27
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 11
2012-09-05
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 3
2013-12-04
บริหารคน ใครว่ายาก 14
2014-01-08
บริหารคน..ใครว่ายาก 15
2012-09-12
ใช้คอมอมเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้
2014-03-04
บริหารคน..ใครว่ายาก 16
2012-09-19
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 5
2013-05-09
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 17
2012-09-26
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 6
2012-12-19
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 12
2013-05-22
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 19
2012-10-03
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 7
2012-10-10
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 8
2013-06-06
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 20
2013-01-16
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 13
2013-06-14
บริหารคน..ใครว่ายาก 1
2013-07-04
บริหารคน..ใครว่ายาก 2
2013-01-30
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 14
2013-07-12
บริหารคน..ใครว่ายาก 3
2013-07-24
บริหารคน ใครว่ายาก 4
2012-10-31
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 9
2013-08-09
บริหารคน..ใครว่ายาก 5
2013-08-30
บริหารคน..ใครว่ายาก 6
2013-02-20
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 15
2013-09-10
บริหารคน..ใครว่ายาก 7.
2013-09-19
บริหารคน..ใครว่ายาก 8
2013-10-03
บริหารคน..ใครว่ายาก 9
2012-11-14
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 10
2013-03-05
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 16
107/1 ซอยลาดพร้าว 122 แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพ 10310 โทรศัพท์: 02 934 2512 Fax:02 934 2511
mail:info@thailandonlinefocus.com