เก่งบริหาร สไตล์เถ้าแก่
สุจินต์ จันทร์นวล
คอลัมน์นิส คม ชัด ลึก , ประธานกรรมการ บริษัท สมาร์ท ทู เวิร์ค จำกัด , ที่ปรึกษา Aroma Group , วิทยากรรับเชิญ รายการ Smart2work ทาง TTV1 Nation Channel

ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 6

(http://step1.us/wp-content/uploads/2008/06/bank.jpg)

 

“ถึงแม้สเกลงานมันจะใหญ่ขึ้น  แต่หลักๆของงานมันก็เหมือนเดิม  เหมือนกับทำที่แรก  ต้องเริ่มจากไหนและทำอะไรบ้าง  และเพราะเป็นคนชอบเขียนชอบบันทึกไว้  ไอ้สิ่งที่เก็บๆไว้มันจึงมีประโยชน์เมื่อต้องเริ่มอีกครั้ง 

ที่มันใหญ่เห็นๆก็คือสถานที่  จากตึกขนาดสองห้องเป็นหกห้อง  จากสามชั้นเป็นห้าชั้น  จากในซอยมาเป็นหัวมุมซอยริมถนน  ตำแหน่งและขนาดของตึกหรือโลเคชั่นเท่านั้น ที่มันเปลี่ยนไป  ทำให้ต้องคิดและทำแตกต่างจากเดิม”

“นึกภาพออกแล้ว  ว่ามันอยู่ตรงไหน  อยากจะรู้ว่าคิดอย่างไร  กับการได้โลเคชั่นตรงนั้น  ในการทำให้ผู้คนสนใจ”

“ตรงนี้แหละใช้คอมมอนเซนส์ล้วนๆ  คือทีแรกเห็นโลเคชั่นของตึกแล้ว  บอกตรงๆว่ากลัว  คือดูมันโทรมและทึมๆ  มีร้านค้าเก่าๆที่เปิดบ้างปิดบ้าง  เหมือนเป็นตึกที่ตายแล้วอะไรทำนองนั้น  ในใจคิดอย่างเดียวว่า  จะต้องทำให้มันดูสดใสสว่างและสะดุดตาขึ้นมา  ปลุกให้ตึกมันดูมีชีวิต 

และในการที่มันอยู่หัวมุมติดถนน  แปลว่าคนขับรถผ่านไปมาย่อมเห็น  ยิ่งมันใกล้กับสี่แยกไฟแดง  พวกที่จอดรถติดไฟแดงก็ต้องเห็นแน่ๆ  ไม่นับคนที่เดินผ่านไปมา  ในร้านมันก็ต้องทำให้เหมือนโชว์รูม  ใครผ่านก็ต้องให้หยุดมอง

คอนเซ็ปก็เหมือนเดิม  คือให้คนภายนอกเห็นหมดว่า  เราทำอะไรอย่างไร  ขนาดของพื้นที่มากขึ้น  คราวนี้ไม่ใช่การขายหน้าร้านเพียงอย่างเดียว  แต่มีโต๊ะเก้าอี้ให้ลูกค้าดื่มกินได้ด้วย  ที่ว่าดื่มนั้นมันก็คือเครื่องดื่มที่คู่กับเบเกอรี  ประเภทน้ำชาหรือกาแฟอะไรพวกนั้น  โดยเฉพาะกลิ่นของกาแฟกับกลิ่นของเบเกอรีนั้น  มันเป็นของคู่กัน  ใครที่เปิดประตูเข้ามาในร้านจะต้องได้กลิ่นนี้ทันที”

“ตั้งโจทย์ไว้มากมายนะ คิดหรือเปล่าว่า  จะทำได้หรือไม่ได้ยังไง?”

“ตอนตั้งโจทย์น่ะ  ยังไม่คิดหรอกว่าจะทำได้หรือไม่ได้  เพราะคิดว่ามันคนละประเด็น  คือ”คิด”กับ”ทำ”  ยังไงมันก็คนละตอนอยู่แล้ว  ต้อง”คิด”ก่อน แล้วค่อย”ทำ”ทีหลัง  จะทำได้หรือไม่ได้ค่อยว่ากัน เอาแค่ต้องมีความหวังแรงกล้าว่า  จะต้องทำให้ได้เป็นพอ  แต่ก็ต้องไม่ใช่คิดแบบฟุ้งกระจายนะ  คิดแบบที่มันไม่ใช่ความเพ้อฝัน  มันต้องดูว่าจะมีความเป็นไปได้ด้วย  เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเท่านั้น”

“เอาละพอเข้าใจ  ทีนี้อยากรู้วิธีที่จะทำให้ได้ตามโจทย์ที่ตั้ง  ทำยังไง?”

“ก็ว่าจ้างคนที่เขาหากินทางนี้  คือสภาปนิกไง  อาชีพโดยตรงของเค้า  เอาไอเดียและแนวคิดของเราเรื่องของตัวตึก  เรื่องของการวางฟังก์ชั่นภายใน  คอนเซ็ปและรสนิยม  มุมมองในแง่นั้นแง่นี้ ถ่ายทอดให้เขาฟังให้หมด  แล้วให้เขาไปออกแบบร่างมาดูกัน  ปรับเปลี่ยนแก้ไขให้ความเข้าใจลงตัวตรงกัน  แล้วก็ปล่อยให้เขาบรรเลงไปเอง”

“ไม่กลัวเหรอว่ามันจะออกมาไม่ตรงกับที่เราต้องการ  หรืองบอาจบานปลายอะไรทำนองนี้  ในการปล่อยให้เขาบรรเลงไปเอง?”

“คือเรื่องแบบนี้นะ  เราก็คิดแบบอกเขาอกเรา  เหมือนคนที่จ้างเราทำงาน  เขาก็ต้องรู้และเข้าในว่าเราเป็นยังไง  มีความสามารถแค่ไหน  เวลาทำก็ปล่อยให้เราทำ ให้เราใช้ความคิด  ไม่ใช่คอยมาจี้คอยมาบอกเราว่า  ต้องทำอย่างงั้นอย่างงี้สิ  เราก็คงไม่สบายใจที่จะทำ  พาลให้คิดไปว่า  ก็รู้ดีแล้ว จะมาจ้างกูทำไม  ทำไมไม่ทำเสียเองล่ะ  ก็เหมือนทำงานกับสถาปนิกนั่นแหละ  บอกคอนเซ็ป บอกงบประมาณ ตกลงในแบบร่างแค่นั้นพอ  ทำแบบนี้แล้ว  งานจะออกมาดีและสบายใจกันทั้งสองฝ่าย  เราจ้างเขา เราก็ต้องเชื่อมั่นและให้เกียรติ  ในความรู้ความสามารถของเขาด้วย  เพราะก่อนเราจะจ้างเขา  เราก็เช็คแล้วว่าผลงานที่ผ่านมาของเขาเป็นยังไงบ้าง”

“ก็จริงนะ  เห็นด้วย  แต่คนส่วนใหญ่ไม่คิดอย่างนี้  จะเอาไอ้นั่นเป็นหยั่งงี้  เอาไอ้นี่เป็นหยั่งงั้น  ผลเลยออกมาเละเทะ  ภาพรวมเสียไปเลย  แล้วเรื่องภาพลักษณ์ของตึกนี่ล่ะ  ซีอีโอเข้ามายุ่งด้วยหรือเปล่า?”

“เขาก็คงคิดทำนองเดียวกับเรานี่แหละ  เขาไม่มายุ่งมาถามเลย  แสดงว่าเขาก็เชื่อและให้เกียรติเราเช่นกัน  ขนาดงบประมาณที่เราทำตัวเลขเสนอไปให้อนุมัติ  เขายังไม่ถามเลยสักแอะ  เซ็นต์อนุมัติมาอย่างรวดเร็ว

ระหว่างการก่อสร้างตบแต่ง  เขาก็เคยมาดูหนหนึ่ง  ถามว่าเป็นไงไปถึงไหน  ตรงนั้นจะเป็นอะไร  ตรงนี้เป็นอะไร  เราก็อธิบาย  เขาก็พยักหน้าหงึกๆแค่นั้นแหละ  จนเราอดถามไม่ได้ว่า  ใช้เงินลงทุนมากไปหรือเปล่า  ได้คำตอบออกมาว่า  ใช้มาก  ก็ต้องหามาคืนมาก  เขาไม่วิตกหรอก  เราต่างหากที่ต้องวิตก”

“แปลว่าซีอีโอคนนี้ใจถึงมากนะ  คราวนี้ใช้เงินลงทุนเท่าไหร่ล่ะ  และคิดว่าจะหาคืนเขาในเวลาเท่าไหร่?”

“ก็เสนอไว้ที่ยี่สิบล้าน  กำหนดคืนทุนที่ห้าปี  ในแง่การลงทุนทำธุรกิจ  แต่ในแง่การโฆษณาประชาสัมพันธ์  การทำโปรโมทสินค้า  การสร้างแบรนด์  มันก็ถูกคิดรวมไว้แล้ว ในราคาต้นทุนของการขายแป้ง  ซึ่งสินค้าทุกชนิด  เขาก็ต้องบวกต้นทุนในเรื่องนี้เข้าไปด้วยอยู่แล้ว  จะมากหรือน้อยเป็นกี่เปอร์เซนต์  ก็ขึ้นอยู่กับประเภทของสินค้า  สิ่งที่เราทำ ก็เท่ากับ  เราเอาเงินค่าโฆษณานั้น  มาทำให้เกิดรายได้ขึ้นมาด้วย”

“อ๋อมิน่า  เขาถึงได้ปล่อยให้เล่นซะสนุกมือ”

“ทีแรกเราไม่รู้หรอก  เขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเรา  ที่ปรึกษาทางการตลาดคนนั้นต่างหาก  ที่หลุดมาบอกเรา  ตอนนั้นจำไม่ได้ว่าคุยเรื่องอะไรกัน  ดูเหมือนจะพูดกันถึงเรื่องไอเดียใหม่ๆของเรา และต้องใช้เงินลงทุนนี่แหละ  เขาก็เชียร์ให้เราทำ  และเราก็กลัวว่าซีอีโอเขาจะไม่ให้ ไม่เห็นด้วย  เขาถึงได้หลุดออกมาว่างานที่เราทำนั้น  ในแง่การลงทุน  มันคือเงินประเภทไหน

พอถึงบางอ้อ  คราวนี้ถึงสนุกจริงๆแหละ  มันทำให้ความคิดในเรื่องการดำเนินการ  ไม่ต้องถูกกดดันด้วยตัวเลขการลงทุน  และการหารายได้  เพื่อให้ได้จุดคุ้มทุนเพียงแง่เดียว  บางเรื่องเราก็ของบจากบริษัทแม่มาใช้  เมื่อเห็นว่าอีเวนส์บางอีเวนส์  มันเป็นการส่งเสริมการขายของบริษัทแม่โดยตรง  หน่วยงานเราเป็นคนจัดการให้”

“ถึงช่วงนี้  แน่ใจหรือยังว่าเปลี่ยนเส้นทางชีวิต  จากสายการผลิต  การเป็นใหญ่ในโรงงาน  แล้วหันเหมาทางการตลาดนี่  มันใช่แล้ว?”

“เหมือนกับอยู่ในที่มืด  แล้วเห็นหนทางสว่างอะไรปานนั้นเลย  ไม่มีแม้แต่การอาลัยอาวรณ์  มาเส้นนี้คิดอะไร อยากทำอะไร ก็ทำได้อย่างอิสระ  ยิ่งคิด  แล้วทำสำเร็จด้วย  มันยิ่งสนุกกับชีวิตบอกไม่ถูก”

“แล้วกับนายเก่าล่ะเป็นยังไง  เค้ายังรับผิดชอบที่เก่า หรือเปลี่ยนแปลงยังไงบ้าง  ยังติดต่อกันอยู่หรือเปล่า?”

“ก็ห่างๆกันไปพอสมควร  เพราะเขาก็ถูกโปรโมทและเปลี่ยนแปลงตำแหน่งด้วย  ให้ไปดูแลธุรกิจและโปรเจ็คด้านต่างประเทศ  เข้าประจำที่สำนักงานใหญ่  ไม่ได้ดูแลโรงงานอีกต่อไป  รู้ว่าเขามีปัญหาพอสมควรเกี่ยวกับเรื่องการเมืองในองค์กร  เลยไม่ค่อยอยากรบกวนขอคำปรึกษา หรือให้เขาช่วยอะไร และข้อสำคัญเขากับซีอีโอ  ไม่ค่อยจะกินเส้นกันเท่าไหร่”

“รู้สึกอย่างไรและวางตัวลำบากมั้ย?”

“คือใจ ความเคารพรัก และความผูกพันนั้นอยู่กับนาย  แต่บทบาทในช่วงนั้นต้องเล่นกับซีอีโอ  ก็เก็บความรู้สึกในใจเอาไว้ลึกๆ  ไม่แสดงอะไรออกมา  เล่นกับซีอีโอก็คือ เอาเรื่องงานเป็นหลัก  ใช้ผลงานใช้ความคิดมาเล่นกัน  เราคิดได้  เราทำได้  เขาก็ให้โอกาสเรา  ความรู้สึกหรือความผูกพันส่วนตัว  ไม่เกี่ยว  เอางานล้วนๆมาว่ากัน  ต่างคนต่างอ่านใจกันไป  เขาลองใจเรา  เราก็ลองใจเขา หลายๆเรื่อง  เราก็อ่านเขาออก  และเขาก็อ่านเราออก”

“ฮ้า  ทำงานนี่มันต้องอ่านใจนายให้ออกด้วยหรือ?”

“ถ้าระดับล่างๆอาจไม่จำเป็นนะ  แต่เมื่อไหร่ที่โตขึ้นมาในระดับบริหารแล้ว  ต้องอ่านใจนายให้ออก  มันเป็นเรื่องจำเป็นและสำคัญมากนะ  ไม่งั้นไม่รุ่งหรอก  อย่าลืมว่าเขาคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตการทำงานของเรา  โอกาสอยู่ในมือของเขา  เขาจะให้เราหรือไม่  มันไม่อยู่ที่เขาฝ่ายเดียว  มันอยู่ที่เราด้วย  เราต้องทำให้เขาเห็นว่า  เขาสมควรที่จะให้โอกาสนั้นแก่เรา

จะทำแบบนั้นได้  ก็ต้องรู้ว่าเขาชอบหรือไม่ชอบอะไร  เขาต้องการอะไรไม่ต้องการอะไร  เขาอยากฟังอะไรไม่อยากฟังอะไร  ฯลฯ  จะรู้ได้ก็ต้องพยามอ่านจากคำพูด  จากการแสดงออก  จากการกระทำ  จากสไตล์  จากรสนิยม  พูดงายๆต้องเป็นคนช่างสังเกต  ต้องเก็บรายละเอียด  ต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับเขา  ต้องเก็บเอามาปะติดปะต่อ  เอามาคิดมาวิเคราะห์  เพื่อให้ได้เกี่ยวกับนิสัยใจคอและตัวตนเขามากที่สุด”

“แล้วคิดว่าอ่านซีอีโอคนนี้ออกไหม?”

“ก็ออกบ้างในระดับหนึ่ง  ว่าเขาคิดกับเรายังไง  เขาต้องการอะไรจากเรา  ในส่วนนิสัยใจคอและปูมหลังของเขา เราได้ข้อมูลมาจากนาย  ว่าเขาเป็นคนที่เฮี้ยวและเกเรในช่วงเด็กและวัยรุ่น  นิสัยกล้าได้กล้าเสีย  ออกนักเลงนิดๆไม่กลัวใคร  ฉลาดเป็นกรดและรู้เท่าทันคน  จบเอ็นจิเนียร์ทางไฟฟ้าจากญี่ปุ่น  แต่เติบโตและมารุ่งในเชิงธุรกิจ  จากเซลล์แมนหิ้วกระเป๋าเจมส์บอนด์  ไต่ขึ้นมาเป็นซีอีโอได้ในวัยแค่สี่สิบปลายๆ

“ถามจริงๆ  แล้วความรู้สึกส่วนตัวกับซีอีโอคนนี้ล่ะ เป็นยังไง?”

“บอกตรงๆว่า  ทีแรกไม่ชอบหรอก  ความรู้สึกออกมาลบเอามากๆ  มีแต่ความรู้สึกอยากเอาชนะซะมากกว่า  บวกกับโอกาสที่เค้าให้มา  มันท้าทายเท่านั้นเอง  ก็เลยอดทนฝืนใจ เพื่อทำให้สำเร็จให้ได้”     

comments powered by Disqus
2013-10-10
บริหารคน..ใครว่ายาก 10
2012-08-17
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ ( 1 )
2012-08-28
ใช้คอมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 2.
2013-11-13
บริหารคน..ใครว่ายาก 12
2013-11-13
บริหารคน..ใครว่ายาก 11
2013-11-25
บริหารคน..ใครว่ายาก 13
2012-11-27
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 11
2012-09-05
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 3
2013-12-04
บริหารคน ใครว่ายาก 14
2014-01-08
บริหารคน..ใครว่ายาก 15
2012-09-12
ใช้คอมอมเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้
2014-03-04
บริหารคน..ใครว่ายาก 16
2012-09-19
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 5
2013-05-09
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 17
2012-12-19
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 12
2013-05-17
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 18
2013-05-22
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 19
2012-10-03
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 7
2012-10-10
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 8
2013-06-06
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 20
2013-01-16
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 13
2013-06-14
บริหารคน..ใครว่ายาก 1
2013-07-04
บริหารคน..ใครว่ายาก 2
2013-01-30
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 14
2013-07-12
บริหารคน..ใครว่ายาก 3
2013-07-24
บริหารคน ใครว่ายาก 4
2012-10-31
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 9
2013-08-09
บริหารคน..ใครว่ายาก 5
2013-08-30
บริหารคน..ใครว่ายาก 6
2013-02-20
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 15
2013-09-10
บริหารคน..ใครว่ายาก 7.
2013-09-19
บริหารคน..ใครว่ายาก 8
2013-10-03
บริหารคน..ใครว่ายาก 9
2012-11-14
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 10
2013-03-05
ใช้คอมมอนเซนส์ก็เป็นนักบริหารได้ 16
107/1 ซอยลาดพร้าว 122 แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพ 10310 โทรศัพท์: 02 934 2512 Fax:02 934 2511
mail:info@thailandonlinefocus.com